BAUHAUS – laboratorium modernizmu

Emancypacja sztuki, jej wyzwolenie od przeładowanej estetyki historycznej, staje się punktem wyjścia dla Henry’ego van de Velde i Waltera Gropiusa, twórców nurtu MODERNIZMU – BAUHAUS. Główną ideą staje się stosowanie „nowego” języka form /projektowania/, próbującego pogodzić przejęte przeciwieństwa między sztuką piękną i stosowaną.

W dosłownym tłumaczeniu na język polski BAUHAUS znaczy tyle co BUDOWANY DOM, co adekwatnie odzwierciedla jego istotę. Celem działania sztuki pięknej staje się kompletny budynek, jej geometryczna bryła, prosta pozbawiona ornamentu fasada zasadniczo różniąca się od przeładowań historycznych poprzedników. BAUHAUS dokonał radykalnego przewartościowania poglądów. Był ożywioną szkołą pomysłów, polem do eksperymentów na obszarze sztuki, projektu, architektury i pedagogiki. Dystansując się od znanych dróg, z entuzjazmem i ciekawością poruszano się po NOWYM – szkicowano, badano, eksperymentowano, nauczano i  produkowano. Nauka i eksperyment odbywały się na konkretnych, realnych materiałach i w prawdziwych warunkach życia.

Rewolucyjność myśli BAUHAUSu polegała na skierowaniu działania na czynności dnia codziennego, organizowanie przestrzeni mieszkalnej i społecznej. Odnosiła się do współistnienia w społeczeństwie w konkretnej przestrzeni życiowej i wpływu tej przestrzeni na człowieka, determinującej jego odczucia i w konsekwencji często zachowania.

Wymiarem designu okresu Bauhausu jest efektywność i przydatność danego produktu. Jego estetyka i ekspresja artystyczna są podporządkowane jego funkcji. Różnica między sztuką, a rzemiosłem ma być zniesiona przez połączenie funkcji artysty, rzemieślnika, architekta. “Forma podąża za funkcją” – mówił Walter Gropius. BAUHAUS, 100 lat później, obronił swoją ideę, jest oraz pozostaje zrozumiały i dostępny przez czytelność elementarnego języka projektowania, uniwersalność twórczych środków. Powstaje, a może aktualne jest pytanie: kim jesteśmy, jak organizujemy przestrzeń nam powierzoną i jak ona wpływa na nasze sposoby myślenia czucia i działania.

BAUHAUS jako spojrzenie na współczesność jest szkołą patrzenia, podejścia, próby i praktyki, bo „w ARCHITEKTURZE NIE MA KOŃCA. JEST TYLKO CIĄGŁA ZMIANA“ [cyt. Walter Gropius].

Przykładem Bauhausu przyszłości jest twórca Apple Steve Jobs: “Design to nie tylko to, na co wygląda i jak się czuje. Design to sposób działania.”

KURATOR/ ORGANIZATOR WYSTAWY: Stowarzyszenie LOveOriginal
MECENAT: URZĄD PATENTOWY RP
PATRONAT MEDIALNY: ELLE DECORATION
WSPIERAJĄ NAS: AQUINA , CENTRUM ARCHITEKTA, IPNOTIC, GALERIA WNETRZA , R19 OFFICE